ΝΕΑ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Προσχολικό Κέντρο Αθηνών

Ο Ιούλιος μέσα από τη ζωγραφική

Άννα Ρουσουνέλου,
Μονάδα 1 Π.Κ.Α.

Ο Ιούλιος εκφρασμένος στη ζωγραφική

΄Ηρθε και ο Ιούλιος και μαζί του η ραστώνη και η ζέστη του Καλοκαιριού.

Στην ελληνική παράδοση, ο μήνας αυτός είναι γνωστός με το όνομα «Αλωνάρης», καθώς κατά τη διάρκεια του Ιουλίου κυρίαρχο στοιχείο είναι οι αγροτικές εργασίες της συγκομιδής των σιτηρών, το θέρισμα και το αλώνισμα. Ακόμα, η λαΐκή παράδοση τον αναφέρει κι ως «Γυαλινό» ή «Γυαλιστή», επειδή «γυαλίζουν» δηλ ωριμάζουν τα σταφύλια, αλλά και «Φουσκόμηνα» γιατί φουσκώνουν τα σύκα.

Αυτά είναι μόνο ένα μικρό δείγμα από την πλούσια παράδοση που περιβάλει το δεύτερο μήνα του Καλοκαιριού και περιγράφουν τις δραστηριότητες που γίνονται κατά τη διάρκεια του ή τις μεγάλες γιορτές που περιλαμβάνονται σ’ αυτόν.

Πλούσιες αναφορές για το μήνα Ιούλιο συναντάμε εκτός από την ελληνική λαογραφία και στη λογοτεχνία, τη μουσική και τη ζωγραφική Ειδικότερα στη ζωγραφική ο Ιούλιος αποτελεί ένα θέμα που το συναντάμε συχνά στα έργα τόσο των ελλήνων, όσο και των ξένων ζωγράφων.

Αναμφίβολα, το ελληνικό καλοκαίρι αναδείχθηκε μέσα από τις αφίσες του ΕΟΤ, τότε που δόθηκε δουλειά στους εικαστικούς της πληγωμένης από τον πόλεμο Ελλάδας κι εκείνοι ανέλαβαν με τις λαμπρές ιδέες τους να ορίσουν γραφιστικά τόπους και στιγμιότυπα ιδωμένα μέσα από την ηλιοφάνεια του καλοκαιριού. Ο Τέτσης, ο Βακιρτζής, ο Βασιλείου, ο Γ. Μανουσάκης, ο Μόραλης, ο Νικολάου είναι μερικοί από αυτούς που έθεσαν τα θεμέλια της ελληνικής αφίσας.

Πριν από το 1950 οι Έλληνες ζωγράφοι ήταν δύσκολο να φανταστούν το καλοκαίρι ως μία περίοδο ανεμελιάς και διακοπών για τους συμπατριώτες τους που ήταν εξαντλημένοι από τα δεινά του πολέμου. Την επιθυμία τους να ζωγραφίσουν το καλοκαίρι την εξάντλησαν αποτυπώνοντας τοπία κενά από την ανθρώπινη μορφή, όπως τα συλλαμβάνει ο Μαλέας με την «Καμμένη Σαντορίνη», τον «Θέρμο» ή το «Λαύριο», ο Παρθένης με το τοπίο της Ύδρας ή της Μονεμβασιάς, τον Μ.Οικονόμου με «Το σπίτι του Ψαρά», τον Χατζηκυριάκο – Γκίκα με την «Άνδρο», τον Γεράσιμο Στέρη με τα «Ομηρικά ακρογιάλια», τον Ν. Λύτρα με το «Ψάθινο καπέλο» κ.ά.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το καλοκαίρι αγαπήθηκε από τους καλλιτέχνες ζωγράφους, γιατί με τη φωτεινότητά του συντελεί στην κορύφωση της δύναμης των χρωμάτων. Για πρώτη φορά συναντάμε την «ανακάλυψη» αυτή την περίοδο του ιμπρεσιονισμού που χρησιμοποίησε στο έπακρο το εφέ του φωτός. Άρα, καλοκαίρι για τη ζωγραφική της μοντερνικότητας ίσον φως. Αδιάφορο αν εμπλέκονται παιδιά με τα κουβαδάκια τους, λουόμενοι και μπανιερά με ρίγες, αιγαιοπελαγίτικα νησιά, χωράφια με ξερά χόρτα, όπως για παράδειγμα στα εικαστικά έργα: «Καλοκαιρινή σκηνή στη νήσο Grand Jatte» του George Seurat, «Το καλοκαίρι» του Renoir, “Η βάρκα του Monet» του Eduard Manet ή «Τα κοράκια πάνω από το σταροχώραφο» του Van Gogh.

Τελειώνοντας, θα σας αποχαιρετίσουμε μ’ ένα παιδικό ποιηματάκι της Ρένας Καρθαίου και παράλληλα θα παρατίθενται τα έργα ζωγραφικής που προέκυψαν συνειρμικά από τους στίχους (δείτε το συνημμένο έγγραφο).

                                                                                              Καλό Καλοκαίρι!!

Ας είναι για όσες ημέρες το μπορούμε, με όσο το δυνατόν λιγότερα σύννεφα στον ορίζοντα, όπως το ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!

Συνημμένα

Categories